ขอไว้อาลัยเเด่น้อง Yim ZAza 007 กับการจากไปแบบไม่มีวันกลับ น้องสุดที่รักเเละน้องคนสนิทอันดับ 1 ของกู...
     ตลอดเวลาที่คบกันมา 4 ปี กูรู้จักและสนิทกับมึงมาตั้งแต่ตอนอยู่วงโยฯ เพราะตอนเดินแถวหรือตอนวิ่งกูจะหันไปเกรียน ไปพูดกับมึงก่อนเสมอ พูดไปเรื่อยเปื่อย แซวหญิง หนุกมากๆ พอมึงจบ ม.3 ไปเทคนิคฯ มึงก็ไปเที่ยวกับกลุ่มพวกกูเสมอ เหมือนมึงอยู่กลุ่มกูไปแล้ว ทั้งบ้านอาร์ม ร้านป้า หาดในหาน เที่ยวกลางคืน ไปเมาก็เคย ถึงจะเป็นเรื่องเลวๆ มันก็เป็นความทรงจำมันส์ๆ ที่เคยได้ทำด้วยกัน  มึงเคยไปนอนค้างบ้านกูแค่หนเดียวเอง ตอนนั้นก็เล่นเกมจนเช้าเลย กูยังสอนเทคนิคของเกมส์ให้มึงอยูเลย บ้านอาร์มก็ไปนอนหลับด้วยกันอยู่ แต่จากนี้ไปคงไม่เห็นมึงในที่ใกล้ๆตัวอีกแล้ว เสียงของมึงกูก็ยังจำได้ ในหัวนี่แหละ กูอยากเจอมึงว่ะ ทุกคืนที่กูไปเฝ้าศพมึง กูอยากจะคุยกับมึงจริงๆ อยากรู้ว่ามึงเป็นไงบ้างตอนนี้ มีอะไรยังค้างคาใจอีกรึป่าว อยากได้อะไรอีกก็บอกมา กูจะได้หาให้  ตอนนี้กูยังคิดอยูเลยว่า มึงเองน่าจะมางานศพกูมากกว่ากูไปงานศพมึงนะ แทนที่มึงจะมาไหว้กู กูต้องไปไหว้มึง มึงมีชีวิตอยู่น้อยเกินไป มึงจากไปตอนผ่านงานเลี้ยงวันเกิดกูผ่านไป 3 วันอยู่เลย แต่พอมาได้ยินว่ามึงได้ตายไป กูได้แต่คิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น ตอนกูไปงานก็หวังว่าไม่ใช่งานศพมึง กูกับเพื่อนรวมทั้ง ไอเด็ด ได้แต่หวังว่าจะให้มึงฟื้นขึ้นมา ขอให้ทุกอย่างมันเป็นเรื่องโกหก พอเราตื่นขึ้นมาอีกวันกูจะเห็นมึงนั่งเล่นเกมส์อยู่ที่ร้านป้า แต่มันก็แค่ความคิดที่เป็นไปไม่ได้
  มึงก็จากไปแล้วนะ ขอให้มึงไปดีละกัน
<img src=" http://photos1.hi5.com/0057/500/324/OziqO5500324-02.jpg" >
ลาก่อน...